Η Βίκυ Μπέτσου είναι εικαστικός και Επίκουρη Καθηγήτρια Βιντεοτέχνης στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών (προπτυχιακό και μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών). Έχει διατελέσει επίσης Ιδρυματική Συντονίστρια Erasmus της ΑΣΚΤ.

Το καλλιτεχνικό της έργο περιλαμβάνει πολυκάναλες βιντεοεγκαταστάσεις και ηχητικές συνθέσεις (soundscapes) σε φυσικό και εικονικό χώρο, καθώς και εμβυθιστικές αφηγήσεις (immersive narratives). Διερευνά ένα εύρος νέων μέσων και πλατφορμών για την τεκμηρίωση και ανασύνθεση του χρόνου και του χώρου σε εμβυθιστικές χωροχρονικές εμπειρίες για τους θεατές.

Ενδιαφέρεται για την αποτύπωση μεγάλων χρονικών διαστημάτων και στιγμών «παγωμένου» χρόνου, όπως αυτά εγγράφονται σε καθημερινά αντικείμενα, κινηματογραφικά πορτρέτα, αρχεία και μοτίβα της καθημερινότητας, και για την εξερεύνηση των δυνατοτήτων που ανοίγουν τα νέα μέσα για την ανάδυση μη γραμμικών, στοχαστικών αφηγήσεων, οι οποίες διαπραγματεύονται ζητήματα προσωπικής και συλλογικής μνήμης.

Έργα της έχουν παρουσιαστεί διεθνώς και ορισμένα από αυτά εκτίθενται σε ιδιωτικές συλλογές και μουσεία.

Έχει επίσης δημιουργήσει φυσικά και πολυμεσικά ψηφιακά σκηνικά καθώς και mapping projections για το θέατρο (Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Φεστιβάλ Αθηνών, Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος» – Θέατρον κ.ά.), όπως και φυσικά σκηνικά για το θέατρο και την τηλεόραση.

Διδάσκει πειραματικό βίντεο και animation σε παιδιά και νέους, ενώ έχει υπάρξει και εκπαιδεύτρια εκπαιδευτών στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση με αντικείμενο την κινούμενη εικόνα στην εκπαίδευση. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

ERT doc presentation of artistic work – “One Picture, a thousand thoughts – Vicky Betsou”, ErtFlix

ΦΕΚ 993/Γ/09.10.2017

Ταξιάρχης Διαμαντόπουλος, μέλος ΕΔΙΠ 

Ηχητική Σύνθεση και Μουσική Πληροφορική: ο ήχος ως εκφραστικό υλικό, μέσον και μορφή στο πεδίο των Εικαστικών Τεχνών και της Σύγχρονης Τέχνης 

Γεννήθηκε το 1965 στην Αθήνα. Σπουδές στην Πληροφορική (τμήμα Πληροφορικής, ΤΕΙ Αθήνας, 1989), μεταπτυχιακό στη Μουσική με Υπολογιστή (MSc in Music Technology, University of York, 1990) και διδακτορικό με θέμα τον Ηχητικό Χώρο (τμήμα Θεωρίας & Ιστορίας της Τέχνης, ΑΣΚΤ, 2024).

Στη δεκαετία του 1990 συμμετείχε ως μέλος της ομάδας Μουσικής Πληροφορικής στο Κέντρο Σύγχρονης Μουσικής Έρευνας με ερευνητικό και καλλιτεχνικό έργο.  

Το διάστημα 2000-08 δίδαξε και οργάνωσε τα μαθήματα “Μουσικός Προγραμματισμός” και “Σύνθεση Ήχου” στο τμήμα Μουσικής Τεχνολογίας & Ακουστικής του ΤΕΙ Κρήτης.  

Από το 2007 έως το 2017 δίδαξε στην ΑΣΚΤ ως συμβασιούχος (Π.Δ. 407) “Ηχητική Σύνθεση” και “Ψηφιακή Επεξεργασία Ήχου” στα εργαστήρια Πολυμέσων και Βιντεοτέχνης καθώς και στα ΠΜΣ “Ψηφιακές Μορφές Τέχνης” και “Τέχνη, Εικονική Πραγματικότητα & Πολυχρηστικά Συστήματα Καλλιτεχνικής Έκφρασης”.  

Από το 2017 έως σήμερα συνεχίζει να διδάσκει στην ΑΣΚΤ στα παραπάνω αντικείμενα ως μέλος ΕΔΙΠ.  

Έχει συμμετοχές σε ερευνητικά προγράμματα (ΠΕΠ, ΓΓΕΤ, erasmus+, αυτόνομοι ακαδημαϊκοί φορείς) με κύριο ερευνητικό αντικείμενο την Σύνθεση Ήχου, την Ηχητική Σύνθεση και τον Ηχητικό Χώρο. Είναι συγγραφέας δύο βιβλίων. Συν-συγγραφέας σε τρία ηλεκτρονικά ακαδημαϊκά συγγράμματα. 

Το καλλιτεχνικό του έργο εστιάζει στον Ηχητικό Χώρο και στη σύνθεση Ηχοτοπίου.  

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: tdiamantopoulos@asfa.gr

ΦΕΚ 3374/Β/31.08.2019

Ο Περικλής Αντωναρόπουλος είναι εικαστικός ψηφιακός καλλιτέχνης, εκπαιδευτικός και μέλος του Ειδικού Διδακτικού Προσωπικού της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ), με πολυδιάστατη παρουσία στους τομείς της σύγχρονης τέχνης, της πολιτιστικής διαχείρισης, της εκπαίδευσης και της οπτικοακουστικής παραγωγής. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Εικαστικών Τεχνών της ΑΣΚΤ, από όπου αποφοίτησε με βαθμό Άριστα το 2000 από το εργαστήριο του καθηγητή Γιάννη Ψυχοπαίδη, ενώ το 2024 ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών «Ψηφιακές Μορφές Τέχνης» της ίδιας Σχολής. Διαθέτει πιστοποιημένη γνώση της αγγλικής γλώσσας (Β2) και πιστοποίηση ψηφιακών δεξιοτήτων ECDL.
Η επαγγελματική του πορεία ξεκίνησε ήδη από το 1989 στον χώρο του κινηματογράφου και της τηλεοπτικής παραγωγής, όπου εργάστηκε ως οπερατέρ και αργότερα στον τομέα του post-production, συνεργαζόμενος με σημαντικούς Έλληνες σκηνοθέτες, όπως ο Γιώργος Πανουσόπουλος, ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος, ο Νίκος Περάκης, ο Παντελής Βούλγαρης και ο Νίκος Κατσουρίδης. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου συμμετείχε σε περισσότερες από 120 κινηματογραφικές και διαφημιστικές παραγωγές, αποκτώντας σημαντική εμπειρία στην παραγωγή οπτικοακουστικού έργου. Παράλληλα ανέπτυξε συνεχή καλλιτεχνική δραστηριότητα στον χώρο της ζωγραφικής, ενώ το 2001 διακρίθηκε στη Biennale Νέων Ελλήνων Καλλιτεχνών στο Ηράκλειο Κρήτης. Έργα του βρίσκονται στη Συλλογή Νέων Καλλιτεχνών της Προεδρίας της Δημοκρατίας στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος», καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Η καλλιτεχνική του παρουσία περιλαμβάνει ατομικές εκθέσεις, όπως οι «Vogue» (2014) και «Εξισώσεις» (2017), καθώς και συμμετοχές σε σημαντικές ομαδικές εκθέσεις και πολιτιστικές διοργανώσεις, μεταξύ των οποίων οι εκθέσεις «Μεταμορφώσεις», «Σχολείο Τέχνης», «transhFORMAT10N», «The Experience of Dreaming», «Ελληνική Επανάσταση: 200 Χρόνια Μετά», «Platforms Project» και «Between Zero and One». Το έργο του διερευνά τη σχέση της σύγχρονης εικαστικής δημιουργίας με τα ψηφιακά μέσα, τη δημόσια σφαίρα και τις κοινωνικές διαστάσεις της τέχνης.
Το 2005 διορίστηκε στη Δημόσια Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση κατόπιν επιτυχίας σε γραπτό διαγωνισμό του ΑΣΕΠ και υπηρέτησε ως μόνιμος εκπαιδευτικός Καλλιτεχνικών. Στη συνέχεια αποσπάστηκε στην Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας, όπου υπηρέτησε στο Γραφείο του Υφυπουργού Παιδείας, συμμετέχοντας στη διαχείριση διοικητικών και θεσμικών υποθέσεων, καθώς και στη σύνταξη απαντήσεων προς το Συμβούλιο της Επικρατείας, τον Συνήγορο του Πολίτη, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και άλλους εθνικούς και διεθνείς φορείς. Παράλληλα συμμετείχε σε ομάδες εργασίας για την καταγραφή, προστασία και αξιοποίηση των έργων τέχνης που ανήκουν στο Υπουργείο Παιδείας, σε συνεργασία με την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, την Εθνική Πινακοθήκη και ακαδημαϊκούς φορείς. Σημαντική υπήρξε επίσης η συμβολή του στον σχεδιασμό και την υλοποίηση του προγράμματος «Σχολείο Τέχνης», το οποίο έφερε περισσότερους από 10.000 μαθητές σε επαφή με τη σύγχρονη ελληνική τέχνη και την ιστορία της, καθώς και στη διοργάνωση του προγράμματος «transhFORMAT10N» στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.
Από το 2016 υπηρετεί στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, αρχικά ως μόνιμος υπάλληλος ΠΕ Διοικητικού-Οικονομικού στο Αυτοτελές Γραφείο Πρυτανικών Αρχών και Δημοσίων Σχέσεων και, από το 2018, ως υπεύθυνος του Αυτοτελούς Τμήματος Πινακοθήκης, Εκθέσεων, Φωτογραφικού Αρχείου και Ντοκουμέντων των Συλλογών της ΑΣΚΤ. Στο πλαίσιο αυτό έχει αναλάβει τον σχεδιασμό και τον συντονισμό πολυάριθμων δράσεων εξωστρέφειας, με στόχο τη σύνδεση της ακαδημαϊκής καλλιτεχνικής παραγωγής με την κοινωνία. Έχει επιμεληθεί και οργανώσει μεγάλες εκθέσεις έργων από τις συλλογές της ΑΣΚΤ σε υπουργεία, δημόσιους οργανισμούς και φορείς, ενώ παράλληλα έχει αναπτύξει εκπαιδευτικά προγράμματα, δράσεις πολιτιστικής συμμετοχής και συνεργασίες με οργανισμούς της τοπικής αυτοδιοίκησης, πολιτιστικά ιδρύματα και διεθνείς φορείς.
Ιδιαίτερα σημαντική είναι η συμβολή του στην ανάπτυξη κοινωνικών και εκπαιδευτικών παρεμβάσεων μέσω της τέχνης, με δράσεις που αφορούν τη συμπερίληψη, την προσφυγική εμπειρία, τη δημόσια τέχνη, την εθελοντική αιμοδοσία και την πολιτιστική εκπαίδευση. Έχει συνεργαστεί με φορείς όπως η Βουλή των Ελλήνων, το Υπουργείο Πολιτισμού, το Εθνικό Θέατρο, η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, διεθνείς πρεσβείες και πολιτιστικά ιδρύματα, σχεδιάζοντας και υλοποιώντας προγράμματα καλλιτεχνικής εκπαίδευσης, workshops, εκθέσεις και δημόσιες παρεμβάσεις. Παράλληλα υπήρξε εκπρόσωπος της ΑΣΚΤ στην παραγωγή της τηλεοπτικής σειράς ντοκιμαντέρ, 25 επεισοδίων της ΕΡΤ «Μια Εικόνα, Χίλιες Σκέψεις» (2021–2022), η οποία επικεντρώθηκε στην ανάδειξη της σύγχρονης ελληνικής εικαστικής δημιουργίας και των νέων καλλιτεχνών.
Το διδακτικό του έργο στην ΑΣΚΤ περιλαμβάνει αναθέσεις διδασκαλίας στο ΙΓ΄ Εργαστήριο (2019–2022), στο Β΄ Εργαστήριο Ζωγραφικής (2022–2024), ενώ από το 2024 διδάσκει το μάθημα «Βιντεοτέχνη». Παράλληλα συμμετέχει ενεργά σε ερευνητικά και αναπτυξιακά έργα, όπως το πρόγραμμα «Ψηφιακός Μετασχηματισμός και Ανάδειξη του Πολιτιστικού Αποθέματος της ΑΣΚΤ, 1837–2021» και το ευρωπαϊκό έργο Erasmus+ «Alliance for a Net Positive Performing Arts Sector». Το έργο του χαρακτηρίζεται από τη διαρκή σύνδεση της καλλιτεχνικής δημιουργίας με την εκπαίδευση, την πολιτιστική πολιτική, την κοινωνική προσφορά και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των πολιτιστικών οργανισμών, αναδεικνύοντας τη σημασία της τέχνης ως εργαλείου γνώσης, συμμετοχής και κοινωνικού μετασχηματισμού.