Η Σοφία Ντενίση στην εισαγωγική εργασία  «Η γυναικεία εικαστική και λογοτεχνική παρουσία στα περιοδικά λόγου και τέχνης (1900-1940): πλαίσιο- αναζητήσεις- στόχοι- προβληματισμοί, ενός ερευνητικού προγράμματος», τοποθετεί τις εξελίξεις στο χώρο των γυναικείων διεκδικήσεων τις δεκαετίες του 1880 και 1890 με την εμφάνιση της εκπροσώπου της γυναικείας χειραφέτησης στον τόπο μας Καλλιρρόης Παρρέν και την έκδοση του πρώτου καθαρόαιμου φεμινιστικού εντύπου της Εφημερίδας των κυριών το 1887 σε ένα διεθνές πλαίσιο. Επικεντρώνεται  στο δικαίωμα στη ανώτερη μόρφωση και τη συμμετοχή των γυναικών στη δημόσια σφαίρα κυρίως μέσω της συγγραφικής και εικαστικής ιδιότητας στην Ελλάδα, με αναφορές στις αντίστοιχες διεκδικήσεις στις δυτικοευρωπαϊκές χώρες. Γίνεται σαφές πως οι αντιδράσεις κατά των «γραφουσών» στην ουσία είναι αντιδράσεις κατά των χειραφετημένων και της εμφάνισης της «νέας γυναίκας». Αποδεικνύεται μέσω της εισήγησης αυτής πως τις τελευταίες δύο δεκαετίες του 19ου αιώνα  αναδείχθηκε και στην Ελλάδα το γυναικείο ζήτημα, το οποίο χώρισε την κοινωνία σε δύο στρατόπεδα. Οι επιχειρηματολογία και των δύο στρατοπέδων δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια μεταφορά της αντίστοιχης διεθνούς επιχειρηματολογίας. Η διαμάχη αυτή έθεσε επί τάπητος το δικαίωμα των γυναικών στη μόρφωση, στην αμειβόμενη εργασία και τη δημόσια καλλιτεχνική έκφραση, συγγραφική και εικαστική. Τα χρόνια αυτά προετοίμασαν τη γυναίκα λογοτέχνιδα και εικαστικό των πρώτων δεκαετιών του 20ου αιώνα..